อ่านคำคำนี้ซ้ำไปซ้ำมา ถามตัวเองอีกทีเข้าใจลึกซึ้งกับความหมายของคำว่ารักดีแค่ไหน พร้อมกับย้อนคิดถึงเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับความรักในช่วงชีวิตที่ผ่านมา ไหนลองถามตัวเองดูซิ ใครบ้างเคยมีความรัก ใครบ้างมีความรักอยู่ ใครบ้างอยากมีความรัก (ยกมือด้วยนะ) คนส่วนใหญ่ ที่เรารู้จัก ก็มีชีวิตได้สัมผัสกับความรักไม่มากก็น้อยใช่มะ จินตนาการสิ คิดตั้งแต่ต้น ชีวิตของเรานั้น เคยไปแอบชอบใครมั่ง เคยมีรักดีๆมั่งมั้ย เคยหัวใจเต้นแรงกี่ครั้ง เคยแอบผ่านหน้าบ้านคนที่เราแอบชอบแล้วก็ได้แต่เขิน แล้วก็กลับบ้านอมยิ้มแล้วหลับฝันดี เคยอกหักกี่ครั้ง เคยนอกใจคัยมั้ย มีน้ำตาให้กับคำว่าความรักเท่าไหร่ ความรักผ่านไปของชีวิตใครคนหนึ่งอาจจะเขียนได้เป็นนิยายหลายร้อยเรื่อง แล้วความรักในชีวิตคุณล่ะเขียนเป็นนิยายขายดี หรือนิยายน้ำเน่าได้กี่เรื่อง ชีวิตเราก็เช่นกัน เราก็มีคำจำกัดความ ความรักที่เป็นแบบเราเอง ทำและมันก็เป็นไปอย่างที่เราคิดบ้าง และก็ไม่เป็นไปอย่างที่เราคิดบ้าง มีใครบ้างมั้ย มีมั้ยซักคน ที่อ่านสเปซเราอยู่แล้วมีความรักได้อย่างใจไปซะทุกอย่าง ก็คงมีน้อยแต่เราว่าไม่มีหรอก เรามั่นใจ หุหุ (แอบเผด็จการ)  มีความทุกข์กันมาเท่าไหร่ น้ำตาไหลลงมาเป็นกะละมัง เปรียบเทียบความรักให้เหมือนกับสายน้ำ(เป็นมาช่าเลย) มันก็วนเวียนเวียนวนผ่านมาตามช่วงเวลาจากต้นน้ำไหลผ่าน ความคดเคี้ยว เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวากระเซ็นสายเส้นเปลี่ยนแปลง พบปะ กับผู้ที่มาอาศยเวียนว่าย คนแล้วคนเล่า มีความสุขร่วมกันมีความทุกข์ร่วมกันแล้วก็จากไป เหลือไว้แต่ความทรงจำให้กับสายน้ำ สายน้ำก็ยังไหลต่อไป ต่อไป ต่อไป เหมือเวลาที่ หมุนไป  สายน้ำก็ได้นำพาหัวใจที่บาดเจ็บ วันนึงหัวใจก็กลับมาแข็งแรง เหงาบ้างทุกข์บ้าง สายน้ำได้ไหลไปอย่างไม่เคยรู้ว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร จะเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา รึมีคัยมาร่วมว่ายร่วมมีความสุขอีกรึเปล่า สายน้ำไม่เคยไหลย้อนกลับ ไม่เคยจะกลับไปอยู่จุดเก่า มีเพียงความทรงจำ และสายน้ำมันก็คงไหลไปจนเราหมดลมหายใจ